Cukier czy trucizna?

W 1957 roku dr William Martin podjął się trudnego wyzwania odpowiedzieć na pytanie: Kiedy żywność jest żywnością, a kiedy staje się trucizną?



Szukając odpowiedzi dr Martin doszedł do wniosku, że cukier rafinowany stanowi truciznę dla organizmu ludzkiego, gdyż został pozbawiony swej siły witalnej, witamin i minerałów. Ciało nie jest w stanie przyswajać oczyszczone węglowodany pozbawione całkowicie witamin i minerałów, dlatego też całkowity metabolizm węglowodanów w tej postaci nie jest możliwy. W końcu powstają toksyczne związki takie jak kwas pirogronowy, które powodują zmiany w organiźmie, zwłaszcza zakłócają normalne oddychanie komórek nie otrzymujących wystarczająco tlenu aby przeżyć. Kwas pirogronowy akumuluje się w mózgu i systemie nerwowym.

Oprócz tego, że cukier dostarcza tylko same puste kalorie, dodatkowo pozbawia poprzez swoje właściwości organizm cennych witamin i minerałów.

Spożycie cukru każdego dnia powoduje ciągłe zakwaszenie i żeby naprawić sytuację wzrasta zapotrzebowanie na witaminy i minerały, w efekcie aby zabezpieczyć krew, z kości i zębów pobiera się duże iłości wapnia, co powoduje ogólny upadek i zmęczenie.

Nadmierne spożycie cukru wplywa na każdy organ. Najpierw cukier się magazynuje w postaci glikogenu w wątrobie. Kiedy zdolności wątroby są wyczerpane, cukier w postaci kwasów tłuszczowych odkłada się w mniej aktywnych miejscach, takich jak pośladki, brzuch i piersi. Następnie organizm traci możliwość odpowiedniego reagowania w sytuacjach krytycznych, takich jak zmiana temperatury, bakterie, komary itd. Pogarsza się ogólny stan zdrowia.

Efekty nieporządane:
*wzrost kwasowości krwi
*pozbawia organizm minerałów (głównie wapnia)
*wytwarza kwasy tłuszczowe
*utrata pamięci
*senność



Żródła:
www.laleva.cc
www.nexusmagazine.com
http://www.guardian.co.uk/internatio...940287,00.html